می کنم ستاره ها رو           جلوی چشات می گیرم

چشات حرمت زمینه            یه قشنگ نازنینه

تو اگه می خوای نزارم         هیچ کسی تو رو نبینه

اگه چشمات بگی آره            هیچ کدوم کاری نداره

...عشق...

اگه عشقم حقیره

اگه جسمم کویره

اگه همیشه تنهام

اگه خالی دستام

برای تو عاشق ترين عاشق دنيام       

 سکوت تنهایی ام را تو بشکن:          
با زمزمه هایت ،با ترانه هایت        
با هیاهوی خنده هایت،با آوای کلماتت،         
با گرمای دستانت،با نور دیدگانت،      
با هیاهوی شادی هایت،    
بشکن و خورد کن سکوت تنهایی ام را   
بگذار انعکاس آن چیزی باشد جز تنهایی.      
بگذار آن برگشت تو باشی

به او كه گل هميشه بهار من است

به او كه قشنگترين بهانه براي بودن من است

و به او كه عشق جاودانه‌ي من است 

من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائي نياويزم

بر بلند كاج خشك كوچه بن بست

گر بدين سان زيست بايد پاك

من چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود، چون كوه

يادگاري جاودانه بر تراز بي بقاي خاك!  

عاشــقت بودم و ديــــوانه حسابم کردي

آشنــــــا بودم و بيــــگانه خطابم کردي

گفته بودم چو بيايي غم دل با تو بگويم

چه بگويم، که غم از دل برود چون تو بيـايي

بودنم را هیچ کس باور نداشت

هیچ کس کاری به کار من نداشت

بنویسید بعد مرگم روی سنگ

با خطوطی زیبا و قشنگ

او که خوابیده است در این گورستان سرد

بودنش را هیچ کس باور نکرد

                                یک شاخه رز سفید تقدیم تو باد

                                رقصیدن شاخ بید تقدیم تو باد

                                  تنها دل ساده ایست دارایی ما

                                  ان هم شب عید تقدیم تو باد

پی شاپیش نوروز را به همه ی دوستان گلم تبریک می گم.

                                    بر گرد جهان گردم 

                                                                                   که جامی ناب برگیرم

                                  در این دنیای ظلمانی

                                                                                  کدامین جام را نوشم

                                  به ناگه یافتم جایی

                                                                                  که نامش می خانه عشاق بود

                               در آن دیدم که می نوشند

                                                                                 شرابی از می عشاق

                               و من در  این می خانه مستی

                                                                                 شرابی از می عشاق می نوشم

                                در این تنهایی و غربت

                                                                                  به رسم عشق می نوشم

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟

خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشی؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.....

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت.

گناه اگر تو کرده ای، به پای چشمهای من

رها نمی کنم تو را برای اینکه گفته اي

رسیده ای ازآسمان، تو یک شبی برای من

بیا برای خاطرم، مرا به نام من بخوان

نمی روم ز خاطرت، نمی روی ز خاطرم

نمی دونستی می میرم بی تو ، بدون چشات

رفتی از برم

نمی دونستی که دلم وصل به ساز صدات

آرزومه که نمی دونستی که من می میرم برات

می میرم برات

عاشقم هنوز

نمی خوام که بمونی ، بسوزی به ساز دلم

گفتی من میرم

نمی تونستی بری به فرداها گل خوشگلم

برو راهی نیست تا فرداها ، یار خوشگلم

بمون با دلم

سفرت به خیر

اگه میری از اینجا ، تک و تنها به یه شهر دور

برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا نور

به یه دنیا نور

سفرت به خیر

برو گر شکستی  ز من  بتونی ، دوباره بساز

با دلی شکسته و نا امید ، تو بازم بساز

تو بازم بساز

نمی خوام بیای

نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی

نمی خوام ازت

نمی خوام مثه یه شمع بسوزی برام تو حروم بشی

برو تا تو بزرگی که میخوام فقط آرزوم بشی

آرزوم بشی...!

گلی را به بهار دل سپردن

تو یعنی ارغوانی گشتن وبعد

هزاران دست تنها را فشردن

تو یعنی مثل شنبم عاشقانه

گلوی یاس ها را تازه کردن

تو یعنی حجم رویای گلی را

میان کهکشان اندازه کردن

تو یعنی پونه را از زیر باران

میان چتر احساسی کشیدن

تو یعنی بی ریا چون یاس بودن

ویا به شهر شنبم ها رسیدن

تو یعنی انتظار غنچه ها را

میان شهر رویا خواب کردن

تو یعنی غصه های زرد دل را

به رنگ نقره مهتاب کردن